Babbelinge

tijdens koffiepauzes bij wandeling, kom ik vaak dezelfde  mensen  tegen.     Vooral; twee dames die zelfde plekken    als ik  uitkiezen,  vallen op. We zeggen   steeds een goeie dag; zalig! Vandaag vraagt één van hen :  kreeg jij een trombose?   Ben eerlijk geweest.  Ze zei , goedbedoeld: maar je bent er nog! Dit klopt volkomen, doch er is een grote maar bij en die verzweeg ik, uiteraard Ik vertel het nooit   aan  onbekenden. En  mooi  opkikkertje hierbij was   dat ik er 'blijkbaar '   jonger uitzie dan 70.

Verwarde man vraagt  de weg naar het station.  Hij leek een zwerver. Hij kwam van politiebureau, waar hij zijn  hond mocht ophalen. Hij straalde van  geluk. uiteraard weet ik de weg maar uitleggen is  andere zaak, vooral aan  een verwarde man ik deed  een goede poging,  hoop ik maar

om klaarwakker te worden, deed ik ochtendwandeling  naar  de Vaart. Onderweg komt een vrouw  naast mij stappen en vertelt dat ze het veel moet  doen, gezien ze op nieuwe heup wacht . ik vertel 'kort'  mijn verhaal en dan vertelt zij haar dramatisch leven.  Haar man overleed. en paar jaar nadien sterft haar zoon omdat hij teveel had gedronken  en drugs gebruikte.   Haar de  grootste afschuw gaat naar zijn vrienden die   niet eens  ambulance belden. Heb haar courage gewenst.  Ik hoop dat mijn luisteren haar toch beetje troost gaf. Inge Deconinck

ik kom uit  apotheek  en een -voor mij -onbekende vrouw zegt : dag inge! ik zeg dat ik ze niet ken  zij antwoordt dat ze mij ook niet kent. Het was een grappige toevalligheid, zeg maar Met de glimlach wandel ik verder .