Babbelinge

ik vraag vaak dessert in natuuurrestaurant zijn nieuw recept van taart lust ik minder dan de veganistische ik zeg het vriendelijk met een knipoog aan de kok  En vandaag  wat een verrassing :   hij  bakte - speciaal voor mij- mijn lievelingstaart ze of ze gesmaakt heeft !

Aan tafel heb ik een boeiend gesprek   met vrouw .  H eel mooi en leuk   voor mij was dat ze pas door had dat ik beperkingen heb toen ik  recht stond.     Ze had   het aan niks gemerkt     wat een  een compliment!       Bij de kapstok hielp ze me m mijn jas aan te doen.      W e zien   elkaar nog wel es, zei ze bij de deur.      ik antwoordde dat ik  haar misschien niet meteen herkennen zou.   ze zei : maar ik  jou   wel!                       

Afgelopen week ontmoette ik in de Nectar  een vrouw met diep verdriet. Ze  zag dat ik met  één hand at  en het gesprek kwam  vrij   snel bij trombose uit. ze vertelde over haar zus die ook een trombose kreeg.  Ze had geen fysieke beperkingen, vertelde  ze  En  toen kreeg ze tranen in haar ogen. Ze vertelde : mijn zus kan wel niet  meer praten   Het was onwennig om te horen  Heb gewoon haar hand vastgenomen. (voelde goed aan, ook voor haar) Inge Deconinck 

In het natuurrestaurant zegt een jongeman: dag Inge Ik antwoord meteen: dag Sam! Gelukkig kan ik nog best    namen onthouden Helaas ,wist ik de context niet meer Ik schaam me niet om dit te vragen. Hij antwoordt : van het revalidatie centrum, weet je nog?   Met mijn verstrooid hoofd zei ik: was je er ergotherapeut?     Neen ik zat in een rolstoel ,antwoordt hij  we klachten allebei om mijn warhoofd. Dan komt     alles terug in mijn broos brein    : Zijn grote tegenslag na een accident:  hij kon niet meer stappen. Zijn verhaal weer levendig en  onze boeiende babbels ook. We konden nu   eenmaal allebei niet zwijgen tijdens het revalideren Na keihard werken , kwam ie zover dat hij nu kon stappen het deed me goed 'm zo te zien blijkbaar merkte hij bij mij ook vooruitgang op en maakte een compliment wat zei hij?  dat ik v...