Babbelinge

    We hebben net aan tafel jouw gedichtjes nog eens herlezen.  Met de tranen in de ogen maar met een gelukzalig gevoel.  Wat missen we jullie toch zo hard. Dikke zoenen. Matthias Mercedes Tomás Andrés Mercedesje

Gezien  prachtig zomerweer, ging ik wandelen naar Natuurtuin Desloovere in onze straat ;vlakbij. Tot mijn positieve verbazing was  tuin veranderd in een prachtig bos. Eventjes voelde ik mij roodkapje, toen ik mijn weg van   een   jaar geleden  niet meer vond In  het uitbundige groen  ik  ontmoette geen wolf ,  maar  rara . Toen ik  poortje zag, kreeg ik hoop. helaas kon ik het  niet openen. Ik kreeg een paniekreactie,  Nooit positief,  ik weet het. Maar, 't was sterker dan mezelf. 'k  was mijn gsm vergeten op de koop toe. Had maar 1 idee:  om hulp roepen. Een man kwam erop af. hij kon me  niet helpen, gezien  de deur echt op slot was. uiteraard beveiligd voor   elektriciteitscabine. Helper  belde manlief op. Die kwam meteen en  die  wees de weg . eind goed , al goed ! In   onze  tuin  kon ik bekomen   van     natuurlijk avont...

  Tijdens ochtendwandeling kom ik mijn buurman tegen. Meestal zeg ik gewoon goeie morgen, hoe is het ?  Maar, gezien hij uit Iran komt zeg ik : sterkte! dan vertelt ie over zijn familie die er in  angst leeft en hij  momenteel    met zijn broers moeilijk kan telefoneren. Ik zeg nogmaals sterkte  en zet  wandeling verder.  Zijn verhaal  zindert na.  

Ochtendwandeling op stoep trakteert alweer 'n mooi verhaal. . Man op twee krukken wandelt voorbij en ik zeg 'm :' ik maak plaats voor trage weggebruikers' . Hij antwoordt : merci!  ik herken je, niet aan jouw beperkingen,  maar aan  jouw gezicht. .

lenteweer lacht.   Hele buurt komt naar buiten, ook de eerste fietsertjes. Het kleinste kan net fietsen en valt   eventjes.  Ik stap mee tot bij  haar mama. Dan zegt Mercedes iets bijzonder  : mama ,  ik zal oppassen voor Inge! ben meteen  ontroerd. Inge Deconinck

  Ochtendwandeling i n zonlicht     geeft      hoop. Aan   overkant  zwaait  Mercedes Broer  Andrés     vertelt  zusje   wie ik  ben Ik  steek  over en heb gezellig gesprek  met hen Even glijd  ik  bijna  uit over eerste  sneeuw. '  Had ijs niet gemerkt. bezorgd vraagt Andrés: gaat het? ik ben  ontroerd van zijn bezorgdheid. of hoe kinderen uit de  straat gewoonweg lichtpuntjes zijn inge   Deconinck 

 i k gaf me zelf  sinds jaren  de opdracht om  van a lle  kinderen in  mijn  straat  hun naam  te weten.  Dit lukt me prima. Ben trots dat dit toch een succesverhaal is  !

bij ochtendwandeling    zie ik meisje uit de straat ,  spelend in ochtendzon met haar pop. heel lief vraagt ze :  is het al beter?  deze     vraag-hoe kan het ook anders-     ontroert me gelukkig heb ik zonnebril aan. ze zou anders kunnen  denken dat ik huil. zo'n  ontmoeting   is alweer een lichtje ! Inge    deconinck

Onverwacht gaat de deurbel. Buurvrouw  en  dochtertje staan  op   stoep Rosetta is  net  3  geworden en  wil  stuk verjaardagstaart  trakteren Ik pink een traantje  van  geluk  en   ontroering weg . Lief mijn buurvrouw daaraan denkt.  ze weet dat ik hou van kinderen.. En hoe kleine attenties   weer maar eens groot geluk  zijn Inge Deconinck

 a ls ik merk dat een oudere buurman niet meer te zien is op straat, noch op de bus ;of in de stad, ben ik wat ongerust. Ben daarnet op afstand gaan aanbellen. alles was OK, yes! hij bedankte me wel 10 keer. Ook dit is onze straat. Geven om de buren. eerst had ie me door het masker niet herkend. dan zei ie plots: ach de vrouw van Marc ! Inge Deconinck