Babbelinge

beeld: Heidi Vanlerberghe Net als ik denk: nu het buiten    grijzer en kouder wordt, zal ik geen verhalen meer kunnen plukken op straat.   net dan spreken   twee studenten  me aan:    m evrouw, heb je even tijd voor een enquête?   Ze vragen het zo enthousiast dat ik meteen mijn jawoord geef.   e enquête   gaat over ouder worden en zorg. een onderwerp wat me gegoten zit en waarover ik door mijn ervaring toch het  een en ander  over  weet. Hun eerste vraag is:   wat is jouw leeftijd?   Ik ben nog geen écht oudje wat antwoordt: raad es! Ik zeg gewoonweg    dat ik 59 ben...   Beide studenten   nemen deze    enquête   heel enthousiast af.   ze   luisteren oprecht naar mijn life story. de jongeman zegt vol empathie      : life is not fair!   ik geniet onder de zon middenin een...

beeld: An de Koninck op een hellend vlak    rolt kopje van tafel      &&      fietser passeert over een van de scherven scherf   brengt hem geen geluk wel een platte band dronk ik koffie verkeerd?   &&&

beeld: Marc Lemaitre bij       de bushalte valt hij     op. een man uit Afghanistan  of  elders in de    wereld. weemoedig zit hij  daar.   &   hij      schenkt me een vriendelijke blik. Ik glimlach terug. hij    wenkt me. Ik kom dichterbij. vermoed       dat hij     z 'n    verhaal kwijt wil.   klopt volkomen, blijkt later  .   &   Ik spreek hem toe in alle talen die ik ken: Nederlands, Engels Geen antwoord  dat  komt. & Ik   geef niet op en ontdek als  bij  wonder dat hij      Frans  begrijpt. helaas   kan hij   niet meer praten tranen  rollen         over zijn wangen   in gebarentaal laat hij     me v...

    zon werpt haar blik op een pleintje ze   schijnt vrolijk         Ik werp mijn blik en mijn luisterend     oor op   musicerende man prachtige zangstem swingende muziek een gitaar zien en niet kunnen bespelen arm nog pijnlijker in een kortverhaal kom ik  op verhaal       Hij zingt een lied voor me: https://www.youtube.com/watch?v=zmwue6Jq4KA even vergeet ik mijn misère onder de muzikale zon  op mijn lippen    muzikale   glimlach   Inge Deconinck                    

beeld: Roberto Barbierato     onderweg     vaak ‘geweldige’ fietsers waarvan ik soms bang ben ze maaien me net vaak bijna   van de weg af echte wielerterroristen verdomd   toch och en och        onlangs  gelukkig     een   écht geweldige fietser: ik   wacht reeds te lang  aan het zebrapad om over te steken geen automobilist vriendelijk   om me over te laten   och en och   yes en yes! fietser stopt zomaar plaats snel zijn fiets tegen de gevel van een   huis helpt me de straat over       deze echt ‘geweldige 'fietser    krijgt      dit kortverhaal als dank Inge Deconinck  

beeld: Roberto Barbierato     koffie op een terras muzieknoten hoorbaar dichtbij nieuwsgierig naderen en muzikanten uit Londen ontmoeten luistergenot tonen met een glimlach en wat centen       een gitaar leunt tegen een    bank    vanbinnen huil  ik   kom kort      op verhaal    spontaan neemt een van de muzikanten mijn gezonde    hand vast zegt terecht   it must be hard, madam      een muzikaal moment dat mijn dag opluistert;, yes! Inge Deconinck  

op  Veemarkt  stap ik  dagelijkse  wandeling en straatanimatie neemt me  mee in  vrolijkheid       man speelt  uitbundig   trucjes met   diabolo      tafereel versiert  mijn stad het betovert      hij    vertelt   een mooi verhaal:   komt van Lille met de fiets naar Kortrijk is hier leuker optreden dan in eigen stad hij jongleert verder   Hij is geld waard. Ik strooi er  handvol     Inge Deconinck  

beeld: AN DE KONINCK   op  een hete zomerdag wandel  ik in mijn buurt iets bijzonders zie iets bijzonders neen;ik heb geen zonneslag zie twee vrouwen hun paard uitlaten net zoals je met een hond zou doen hun paard aan een touw ze wandelen zomaar gezellig op de stoep uit interesse spreek ik ze aan. Ze doen dit blijkbaar vaak liefst in het park maar daar werden ze wandelen gestuurd nu wandelen ze op de stoep  en    op straat paarden zijn mijn lievelingsdieren vandaar spreek ik wens uit: mag ik het paard aaien alsjeblieft? de twee vrouwen knikken vriendelijk insgelijks Ik aai het paard wauw een gelukzalig moment van top tot teen voelbaar  wauw en wauw! op roze wolkjes draaf ik naar huis Inge Deconinck 

beeld: Marc Lemaitre       een fietser rijdt me voor de vierde keer in een week bijna    omver ik schrik             hij roept: niet bang zijn mevrouw!         hij vermoedt dat ik bang ben omwille van zijn origine hij komt van Turkije           ik maak duidelijk dat ik niet bang ben maar ik me rot schrok om mijn mank zicht             hij rent een bakker binnen in de Zwevegemstraat         trakteert me op  Turks gebak  Inge Deconinck