Babbelinge

N a verre wandeling rust ik op bankje. Een wat verwarde, maar bijzondere man komt  naast mij  zitten en  vertelt dat ie geadopteerd is en dat zijn adoptieouders onlangs overleden. Ik antwoord  meelevend   (uiteraard):  Dan ben je twee keer jouw ouders verloren.  Hij zegt : je bent een wijze vrouw, mevrouw!  en dát spreek ik niet tegen.  voor hij verder stapt, bedankt hij me.  Alweer  een gesprek    die ertoe  doet .   onbekenden aan te spreken, een gelukkige hobby Inge   Deconinck

            op zonnige dag    ik wandel  ik   door 't park.            ik merk een _voor mij althans- troosteloze man op zittend op een bank.  ik denk meteen aan een clochard.      ik zeg gewoonweg een goede dag, zoals steeds. Een goede dag die werkt, en of!   De man glimlacht meteen en begint een gesprek. en  vertelt zijn hele leven. Er ontstaat    een     gezellig gesprek  gezellig  op 'zijn'         bank.          Hij   bedankt me nadien voor goede dag omdat ie dat van niemand krijgt meesten gapen, hem aan.  of  lopen hem gewoon   voorbij.   maar hij is geen clochard, wel kunstenaar!   zal het blijven doen : iedereen gedag zeggen         ...