Posts

Er worden posts getoond met het label kinderen

Moeders

Afbeelding
  op Veemarkt zie ik     ontroerende taferelen Een om te huilen.  Gelukkig    een  kwartiertje     later  een ander  wat glimlach geeft. op bankje       zie ik dit: Moeder zet peuter op de grond bij de K   en gaat weg.   Vreemd spel; denk   ik meteen. Peutertje huilt luid. . Ik hou de moeder   in het oog.  was ongerust (of zoiets).Ging mij niet moeien, want je weet nooit     wie je treft. Gelukkig kwam ze  op de duur het peutertje optillen.  Het bleef lang schreien. Een tafereel verder  zie   ik  ontroerende verbinding  van moeder en kind. Baby van 8 maanden giert in buggy.. Het trakteert      mij  een een glimlach.

Lach

Afbeelding
    Op  bankje beleef ik     ontroerend tafereel.  Zie   moeder met   een  buggy. Ik glimlach naar baby . Krijg  gierende   glimlach  terug.  Het  ontroert  . kind maakt geen onderscheid   in  vrouw  met of zonder beperking    (vermoed ik) zijn glimlach- contact verzacht mijn vandaag Inge      Deconinck

gelukspopje

Afbeelding
Ik neem pauze op bankje. Op ooghoogte dartelt peutertje voorbij. Ik glimlach. ze glimlacht terug en trakteert me op een knuffel. ben ontroerd in tranen.   maar,  toon het haar niet ze  is 't geluk popje van  m'n dag Inge Deconinck

gouden high five

Afbeelding
Na verre wandeling rust ik in de zon op bankje. Klas kleuters van 4 jaar komt voorbij. Ik zeg  elk kindje : 'hallo !' Onverwacht krijg ik een high five van een kleuter. En de hele wandelrij volgt. dat is wat kinderen graag doen : elkaar   nadoen .  een wave   van  high five ! onverwacht valt laatste kindje  in  m'n armen   en  geeft  een knuffel. glimlachend om deze high five van goud   stap ik naar huis

Klasje op tapijt (deel 2)

Afbeelding
    We leven elke dag de klok rond en doen heel wat dingen die zo vanzelfsprekend zijn. Toch is dat niet voor alle mensen zo evident. We mochten op bezoek bij Inge. We stapten met een bang kloppend hartje binnen. We zijn niet gewoon om om te gaan met mensen die anders zijn dan wij. Dat maakt ons zelfs een beetje bang. We vuurden haar af met heel wat moeilijke vragen, heel spontaan en recht uit het hart: ben je verdrietig omdat je zo bent? Is jouw dag lastig? Zou je ook zoals wij willen zijn? Vind je het moeilijk om zo te leven? We hebben heel veel bewondering voor Inge en vinden haar heel moedig en lief. We zullen nog dikwijls aan haar denken en niet klagen als we het wat moeilijk hebben. Waarom niet? Het was een heel leerrijke ervaring die we niet vlug zullen vergeten. juf els