Hond

-





Verwarde man vraagt  de weg naar het station.
 Hij leek een zwerver.
Hij kwam van politiebureau, waar hij zijn  hond mocht ophalen.
Hij straalde van  geluk.

uiteraard weet ik de weg
maar
uitleggen
is 
andere zaak,
vooral aan 
een
verwarde man




ik deed
 een goede poging,
 hoop ik maar


Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

G(een ) armlengte

-
Afbeelding
          Aan de bushalte kwam hij naast me zitten:  man met getaande huid. Neen ik hield geen armlengte afstand , ben tenslotte niet bang.     Hij spreekt over het weer: is koud he mevrouw. Ik beaam het. Voel me een beetje schuldig in mijn warme jas.   De man heeft  namelijk   geen winterkleren aan.     Helaas kan ik niks doen, behalve praten.  In een    gezellig gesprek verneem ik dat hij vluchtte uit Servië.  En   al ligt mijn aardrijkskunde ook wat overhoop: ik weet dat DIT       Syrië     niet is hoor...   Hij is er trots op dat hij goed Nederlands praat. Hij werkt bovendien. Hij zegt dat ie massages geeft. Moet ik nu wél een armlengte houden?   Neen, toch niet: ik voel me best OK.   Hij vertelt ook iets heel leuks: dat zijn land al jaren niet      Servië    meer is, m...
Meer lezen

Spanje

-
Afbeelding
    We hebben net aan tafel jouw gedichtjes nog eens herlezen.  Met de tranen in de ogen maar met een gelukzalig gevoel.  Wat missen we jullie toch zo hard. Dikke zoenen. Matthias Mercedes Tomás Andrés Mercedesje
Meer lezen

Provence

-
Afbeelding
    Het is zomerweer en markt.  Man speelt accordeon Ik voel me  in   Provence. Ben gefascineerd   en  vraag  of ik naast  'm  mag zitten.   Het stoort 'm niet,  gelukkig . ik luister  en  observeer tegelijk. . Tijdens pauze   stel ik  vraag die op mijn lippen ligt : of hij met de ene hand akkoorden speelt en met de andere de noten? Zijn jawoord  klinkt    als muziek   in mijn oren.  Ik stap tevreden verder   omdat mijn muzikale kennis nog     intact is: yes ! Inge   Deconinck 
Meer lezen