Babbelinge

bij   kassa  schuift man aan met arm-amputatie. Het voelt als een lotgenoot. doch, zijn verhaal is wellicht erger wij  knikken begripvol dit non-verbaal  gesprek    gewoonweg deugddoend Inge Deconinck   dat was groots als tr oost

Ik ga vaak naar dezelfde winkels, met nadruk op deze waarbij verkoopster mij echt helpt  en  niks opdringt. Ik stapt  er vandaag weer  ergens  binnen en vond zomertrui, verlang volop  naar de warmer dagen.  Pas aan de kassa merkte ik voor eerste keer haar beperking.  Het viel  eerder gewoon nooit op. Gezien ze mijn reeds jaren kent, durf ik  vragen naar haar verhaal het Ze verloor haar hand ineen auto-ongeluk. De winkel runnen is  therapie, vertelt ze. nu weet ik eens te meer waarom ze zo'n goed advies geven kan als ik er shop. eer ik naar buiten stap, wens ik haar courage.

Ik mijmer in nazomer   op bankje . Jonge man vraagt :mag ik bij jou zitten,?  Mijn antwoord is meteen  : ja, mevrouw! Hij ziet mijn verlamde arm en   stelt  vriendelijke vraag erover. Ik vertel kort dat ik trombose had. Zijn reactie is  :'mevrouw ik ken het niet'.   Ik leg het 'm     uit      in     eenvoudige taal. niet omdat ik, denk dat ie dom is, echt niet! Ik vertel  dat ik tijdje   ik in coma lag en ook dat woord   leek ie niet te begrijpen. Hij kijkt me aan en vertelt : ik heb ook iets in mijn hoofd , mevrouw en gaat verder : ik hoor stemmen   en krijg       ook  psychoses waardoor ik vaak opgenomen    in psychiatrie.'  ben   er stil van en    aangedaan.    neen,  ben niet bang hoor. Gelukkig had ik zonnebril aan.  Zo  kon ie mijn ie mijn ontroerde ogen niet...

 vrouw vraagt vriendelijk of ze  mijn  sjaal es beter mag omslaan. Ze ziet tenslotte dat ik bibber van de kou. ik zeg :  jawel, dank u!  Had nadien meteen warmer. Maar,  pas bij 'n koffietje  ,  werd haar zin  me  ineens duidelijk (op het moment zelf niet). . Ze zei  dit: ik zag dat je maar 1 arm hebt.   ik  ben lotgenote . Ik leef met prothèse.  Ik was gewoonweg   sprakeloos.  Had wel gemerkt dat ze aan die ene arm vreemde handschoen droeg. En zo is de 'warmste week' ingezet. twee eenarmige vrouwen in  hartverwarmend moment  ,   zalig!   inge   deconinck 

is het toeval of voorbestemd.  ik weet het niet. op zonnig terras en raak   ik   in gesprek met 3 vrouwen. met 1 van hen  begin ik een boeiend   gesprek. ze   komt op verhaal. Haar man kreeg ook een herseninfarct   , maar kan niet meer stappen, noch  praten .  Hij heeft afasie  ben er  stil van. op zo' moment   denk ik ;:ik heb nog geluk.   in mijn ongeluk: ben  zelfredzaam: praten en stappen lukt !

Hallo, zegt ze ik antwoord hallo. Ze dacht dat ze me herkende. gezien ze blind is, kon ze mij niet zien.  dacht dat ik een bekende was ik vermoedde haar blindheid,  gezien haar zonnebril. ze is onderweg naar huis, net als ikzelf gezien we dezelfde kent op moeten,  wandelen we samen En knopen een bijzonder , verrijkend   gesprek aan ik vertel dat ik ook beperkingen heb . Maar, vertel niet uitgebreid. ze heeft tenslotte zwaar lot te dragen Wil eerder luisteren naar haar verhaal,  dan het mijne te vertellen ik zie dat ze nog bitter jong is en vraag haar leeftijd ze is inderdaad 41 jaar. en zo te zien heel zelfstandig. Mijn bewondering groeit. Ze komt op verhaal.  ze vindt het blijkbaar gezellig  te babbelen   tijdens het wandelen, net als ik. Haar ouders zagen nooit  dat ze blind was.  P as in  het eerste leerjaar is het  ontdekt.  Met  trots vertelt ze dat werkt en een dochter heeft...

  tijdens dagelijkse wandeling in de stad, ontmoet ik 2 vrouwen de ene duwt de ander   voort in een rolstoel. ze heeft  zichtbaar moeite bij het gootje ik knoop een gesprek aan en zeg: niet makkelijk hé zo'n gootje? verwonderd hoor ik hun verhaal aan ze kregen allebei een hersenbloeding. leerden elkaar kennen in revalidatie en werden goeie vriendinnen ze hebben allebei eenzijdige verlamming. een wonder dat de ene haar hand gebruiken ken (gezien toch verlamd) .  zij kan stappen omdat ze aan rolstoel houvast heeft mooi verhaal hoe ze elkaar helpen zoals ze lachend   zeiden : twee halve kunnen één zijn vrouw in rolstoel voegt eraan toe   : ik was tandarts, mevrouw ze waren beiden ook op jonge leeftijd, net als ikzelf; begin hun 50-ste getroffen. zoals ze voor elkaar zorgden, dacht ik eerst dat ze lesbisch waren. ik kom ook op verhaal.  z...

  in de wachtzaal bij de kinesist, kijkt een patiënt naar mijn hand, wat ik begrijp. Hij kijkt , maar gaapt niet. het   valt tenslotte   op. we beginnen een gesprek, wat niet goed    vlot   wegens   taalbarrière,   jammer. ik luister namelijk geboeid als iemand   over zijn tegenslag vertelt   en   zijn beperkingen.  Wij zijn  tenslotte lotgenoten. Ineens schrik ik als ik zie dat hij een beenprothese heeft.   als ik vraag of hij nog een       goed been heeft,  schrik ik voor de tweede   keer.   hij toont   zijn ander been dat helaas    zwaar    gehavend  is  vanaf de  knie het raakte mij    dat ie me zo vertrouwde     om het mij   te  tonen. ach hij is zo jong en moet leven met zware...

 elke week drink  ik koffie   in   cafetaria  van   sociaal  project bij het betalen, laat ik munten vallen. Ober helpt me meteen  ik   zeg : met 1 hand is het lastig. hij antwoordt : ik weet het. heb  dat ook had het niet echt gezien had gewoonweg enkel de vriendelijkheid opgemerkt . en dat telt!  IK stel meteen de vraag : ben je zo geboren?  jawel, was zijn antwoord ik   reageerde : het is net zo erg dan. met  veel handigheid    serveert ie  me een  lekker kopje en zegt   : jawel het is erg !  het kort gesprek  gesprek over   hoe  wij  zo'n beperking ervaren, is voor allebei een klein geluk: lotgenoten onder elkaar. doch voor hem is he veel zwaarder : jij  heeft ook mentale beperking  Ik  wandel verder   de stad  in. kom volgende week teru...

zonnig weer lonkt  me naar het park. had      een  bijzondere ontmoeting  met  triestige vrouw een heel vreemd toeval, vond ik achteraf.  Wat akelig zelfs Ze was er   aan het fotograferen . ik vertelde dat ik elke dag naar het park kom. Wandelen is nu eenmaal leuk en is goed  om   been  te  oefenen.  ik kom op verhaal als ze   mijn verlamde    arm ziet.  zij Is  zichtbaar geraakt en vertelt: . ze vertelde : ik heb de mijne niet meer. hij overleed aan een  hersenbloeding ik schrok... Wat onhandig heb ik me geëxcuseerd. (zei gewoon :   sorry dat ik dit naar boven haalde)  ze zei  meteen   dat het  niet  nodig was me te  excuseren omdat ik het niet weten kon. een vreemd  en akelig  toeval toch? Ze  zei vooral : wees blij dat je er nog bent  ....

Op de Veemarkt zie ik een Afrikaanse      man zitten,  zichtbaar met één been   twee krukken naast hem. Ik voelde    meteen een soort verbinding : hij 1 been  ik 1 arm Ik zeg goeie dag Hij antwoordt   meteen how are you? gesprek     gaat verder in vlot    Nederlands Ik zeg hoe het is om met 1 arm te leven Hij luistert en antwoordt ; moet zwaar zijn . hij vraagt  ook  hoe komt Ik kom op verhaal en vraag meteen   hoe hij omgaat met zijn beperking en ook hoe het komt ik   luister naar zijn  dramatisch  verhaal intriest  toch  trakteert    ie me een vrolijke, Afrikaanse    lach ontmoetingen met moedige mensen met een beperking zijn verhelderend ben blij dat ik ze opmerk met al mijn zintuigen ik ga naar huis met de gedachte    : Inge wees blij dat j...

 ik wandel dagelijks in het park . ** Een  rouw met -een duidelijk- geamputeerde arm loopt    me voorbij. **   Uit haar  korte   mouw zie   ik  een stompje aan dezelfde kant als  ikzelf is ze gehandicapt  . ** ik weet    meteen  : daar   schuilt    een dramatisch verhaal achter.  Ik  gaap  uiteraard  niet .  ik weet tenslotte   hoe het voelt om bekeken te worden alsof je uit de zoo    komt  ik gaap niet, integendeel :  spreek ze aan en luister  naar haar zware  tegenslagen **  Zo heeft ze nauwelijks arm over. en lijdt  ook aan fantoompijn. ** ik was ervan aangedaan, maar toonde dit uiteraard niet.   we wisselden van gedachten hoe vreselijk het is om met 1 arm te leven.  jammer dat we door corona    niet verder konen praten op een bankje nog e...

Iedereen staart haar aan.  Een vrouw   die   zichtbaar problemen heeft Ze valt   op omdat ze helemaal in het zwart is gekleed.  Ze kijkt vreemd, lijkt verward.  ze is     lijkbleek. § Mensen    aan de  bushalte hadden direct       hun oordeel :  ze zit aan de drugs. § Ik staar niet,  maar spreek haar aan.  ik dacht iets te kunnen doen om haar te helpen. ze  was duidelijk blij dat ik "anders"     reageerde dan de anderen aan de bushalte Met  wat ik voelde , dacht ik aan een hersenletsel .(ik weet dat ik geen dokter ben hoor) Ik spreek haar aan omdat ik dacht iets te kunnen doen.  Ze keek wat vreemd, was verward. Ze viel gewoon op., het arme kind (was nog een heel jonge vrouw) § Bleek niet het geval die drugs.  ik wist dit wel! § Ze kwam n...

 bij de bus pluk ik zwaar verhaal een jonge vrouw heeft duidelijk moeite om haar jas dicht te  knopen met één hand.  we knopen een gesprek aan. we raken    toevallig    of net niet  aan de praat . Toeval dus   : mist   ze net hetzelfde als ikzelf: musiceren en breien. Onverwacht vertelt ze haar verhaal : ze overleefde    een zelfdoding.       ik toon het niet  , maar moet heel even naar adem happen.  Na haar poging kon      kon ze    eerst   beide handen niet meer   gebruiken.  en na    veelvoudige operaties , is ze tevreden          met wat overschiet van haar rechterhand...  het is duidelijk ook zwaar gehavend    .  het lijkt wat op het mijne, vinden we  allebei ...