Babbelinge

om klaarwakker te worden, deed ik ochtendwandeling  naar  de Vaart. Onderweg komt een vrouw  naast mij stappen en vertelt dat ze het veel moet  doen, gezien ze op nieuwe heup wacht . ik vertel 'kort'  mijn verhaal en dan vertelt zij haar dramatisch leven.  Haar man overleed. en paar jaar nadien sterft haar zoon omdat hij teveel had gedronken  en drugs gebruikte.   Haar de  grootste afschuw gaat naar zijn vrienden die   niet eens  ambulance belden. Heb haar courage gewenst.  Ik hoop dat mijn luisteren haar toch beetje troost gaf. Inge Deconinck

ik kom uit  apotheek  en een -voor mij -onbekende vrouw zegt : dag inge! ik zeg dat ik ze niet ken  zij antwoordt dat ze mij ook niet kent. Het was een grappige toevalligheid, zeg maar Met de glimlach wandel ik verder .

  op Veemarkt zie ik     ontroerende taferelen Een om te huilen.  Gelukkig    een  kwartiertje     later  een ander  wat glimlach geeft. op bankje       zie ik dit: Moeder zet peuter op de grond bij de K   en gaat weg.   Vreemd spel; denk   ik meteen. Peutertje huilt luid. . Ik hou de moeder   in het oog.  was ongerust (of zoiets).Ging mij niet moeien, want je weet nooit     wie je treft. Gelukkig kwam ze  op de duur het peutertje optillen.  Het bleef lang schreien. Een tafereel verder  zie   ik  ontroerende verbinding  van moeder en kind. Baby van 8 maanden giert in buggy.. Het trakteert      mij  een een glimlach.

  Een  verwarde man vraagt spreekt mij aan in Engels en Duits tegelijk.   Hij   lijkt   verward. Stapt op blote voeten. Hij vraagt  of ik hem een   coffee to go wil kopen. Ik twijfel niet en zeg dat ie er een mag halen en ik  die  betaal .Ik was niet bang van hem. maar, was gelukkig toen het bleek een echte coffee   to go te zijn Weg  was hij! Het was mijn eerste terrasje. mijn enige angst was dat ie bij mij zou zitten, maar dit gebeurde niet; oef!  mijn  koffie smaakte smaakte .Volgens mijn osteopaat deed ik wellicht een goede daad. ik ging daarmee akkoord😊

 ik voel mij vereerd    als taxichauffeur mij raad vraagt  i.v.m. dochtertje dat  niet schoolrijp  is en  in kleuterklas        moet blijven .  Hij vraagt het tenslotte aan een oude vrouw met beperkingen. Ben verbaasd  dat het geen kans krijgt en weet tegelijk    dat het probleem bestaat. Ik geef 'm moed met deze waarheid : dat elk kind zijn weg   vindt.   Ze leren in eigen ritme , als school   de nodige omkadering heeft. Ik zou   willen  helpen, gezien mijn carrière. Alleen , moet ik mijn  leven teveel revalideren, helaas

Ik ga vaak naar dezelfde winkels, met nadruk op deze waarbij verkoopster mij echt helpt  en  niks opdringt. Ik stapt  er vandaag weer  ergens  binnen en vond zomertrui, verlang volop  naar de warmer dagen.  Pas aan de kassa merkte ik voor eerste keer haar beperking.  Het viel  eerder gewoon nooit op. Gezien ze mijn reeds jaren kent, durf ik  vragen naar haar verhaal het Ze verloor haar hand ineen auto-ongeluk. De winkel runnen is  therapie, vertelt ze. nu weet ik eens te meer waarom ze zo'n goed advies geven kan als ik er shop. eer ik naar buiten stap, wens ik haar courage.

    We hebben net aan tafel jouw gedichtjes nog eens herlezen.  Met de tranen in de ogen maar met een gelukzalig gevoel.  Wat missen we jullie toch zo hard. Dikke zoenen. Matthias Mercedes Tomás Andrés Mercedesje