Welkom




Soms   is geen groots gesprek nodig om begrip te tonen 
en verbinding te voelen.

Vrouwen zitten op bankje, omringd door   zeven  kinderen.

Eentje huilt  luid en ik zie meteen waarom. 

Ze was  schoentje kwijt.

 Ik raap het op. 

Kind glimlacht meteen.

 Vouwen tonen  groot  gebaar van dankjewel.

Ik probeer gesprek aan te knopen, maar   taalbarrière verhindert het.


Wat ik wel volop begreep  via gebaren en gebroken Nederlands  was dat ze gevlucht waren uit Gaza.

Er was geen taal   die ik kon gebruiken kon.

 Spontaan ging ik over naar gebaren taal   .

Met mijn hand op mijn hart ,sprak  ik   het woord welkom uit.


vluchtelingen  uit Gaza     glimlachen :

  het mooiste cadeau 

op 

mijn

 wandeling.



Inge Deconinck








Reacties

Populaire posts van deze blog

G(een ) armlengte

Ontmoeting met Monique op trein Kortrijk -Gent

Koffie verkeerd