Lookalike

Bij wachten aan de bushalte,

merk ik een vrouw op waarvan ik denk het een vriendin is.

Ze heeft zelfde smaak van mooie outfit, zelfde pose, zelfde kopje verzorgd haar.

Ik wacht eventjes, gezien ik onzeker ben. ik zie tenslotte enkel haar achterkant.

En dan heb ik moed om stilletjes te vragen : Hilde?

Ze draait zich om en zegt : mevrouw ik ken, jou niet hoor.

zie meteen

dat

ze gelijk heeft.

dan ontstaat

ontroerend

gesprek

Ze zegt :

dan heb ik een lookalike ,net als iedereen!

Waarop ik antwoord; ik hoop dat ik geen lookalike heb.

Pas dan ziet ze

mijn

beperkingen

begrijpt

mijn

antwoord

Blijkbaar was ze op haar gemak bij mij .

Ineens zegt ze: mevrouw iedereen heeft wel iets hoor.

Dan doet ze iets waarvan ik schrok : ze doet haar pruik af en zegt :

je dacht toch niet dat ik zo'n mooi kopje haar had?

ik was aan de grond genageld, maar toonde het niet

het ontroerde mij dat 'n onbekende vrouw zomaar in het openbaar haar kale hoofd toonde gewoonweg héél sterk!

was aan de grond genageld, ik toonde het uiteraard niet.

bij afscheid, zei meteen : sterkte, mevrouw !

Inge Deconinck

Babbelinge